دانلود آهنگ وحید نامدار گل سرخ

گل سرخ قصمون با شبنم رو گونه هاش 
دوباره دل داده بود به دست عاشقونه هاش 
خونه ی اون حالا تو يه گلدون سفالی بود 
جای يارش چه قدر تو اين غريبی خالی بود 
يادش افتاد كه يه روز يه باغبون دوبوته داشت 
يه بهار اون دو تا رو كنار هم تو باغچه كاشت 
با نوازشای خورشيد طلا قد كشيدن 
قصشون شروع شد و همش به هم ميخنديدن
شبنمای اشكشون از سر شوق و ساده بود 
عكس ديوونگيشون تو قلب هم افتاده بود 
روزای غنچگيشون چه قدر قشنگ و خوش گذشت 
حيف لحظه هايی كه چكيد و مرد و برنگشت 
گلای قصه ی ما اهالی شهر بهار 
نبودن آشنا با بازی تلخ روزگار 
فک نميكردن هميشه مال همن تا دم مرگ 
بميرن با هم ميميرن از غم باد و تگرگ 
يه روز اما يه غريبه اومد و آروم و ترد