دانلود آهنگ فرشاد جمالی مست

آنکه بی‌ باده کند جان مرا مست کجاست
و آنکه بیرون کند از جان و دلم دست کجاست
و آنکه سوگند خورم جز به سر او نخورم
و آنکه سوگند من و توبه‌ام اشکست کجاست
و آنکه جان‌ ها به سحر نعره‌ زنانند از او
و آنکه ما را غمش از جای ببرده‌ ست کجاست
جان جان‌ ست وگر جای ندارد چه عجب
این‌که جا می‌ طلبد در تن ما هست کجاست
عقل تا مست نشد چون و چرا پست نشد
و آنک او مست شد از چون و چرا رست کجاست
همه را بیازمودم ز تو خوش‌ترم نیامد
چو فرو شدم به دریا چو تو گوهرم نیامد