آغوشتو کم داره این قلبم
دستاتو من گم کردمو سردم
چشماتو با این بوسه می بندم
آغوشتو صد ساله گم کردم
قصه از جایی شروع شد
که تو چشمات چشمم افتاد
شکل اون صورت ماهت
بی هوا رو آیینه افتاد
قصه از جایی شروع شد
که نگاهت عشقو دزدید
منو آواره ترم کرد
با نگات روحمو دزدید
قصه از جایی شروع شد
که دیگه تموم نمیشه
کوه آتیشه دله من
که دیگه آروم نمیشه
بغلم کن بغلم کن
بغلم کن بغلم کن
از تو گلخونه موهات
از تو آسمونه چشمات
از رو لبهای شیرینت
از میونه همه حرفات
از روعطره شبه خاصت
از رو پیراهنه مشگیت
از تو حاله دو تا چشمات
از نفس های بهشتیت
منواز خودم رها کن
منو گم کن تو نفسهات
منو از من تو بگیرو
یه ترانه کن رولب هات
بغلم کن بغلم کن
بغلم کن بغلم کن
دیدگاه کاربران