پُرَم ازت مثه دریا
خالی از عشق مثه صحرا
تو شدی
پُلِ برگشتتو هربار
میزنی هردفعه خراب
میکُنی
مژه هات زندونی کرده
منو تو عمق چشات
بغل تو چرا سرده
نمیخنده اون لبات
فراموشیم بگیرم
نمیبرمت اَ یاد
کاراتو نامرد
نمیره یادم
مگه چقد بد
میشه به آدم
ولی بازم
به تو امید دارم
دیدگاه کاربران