دانلود آهنگ عادل شاپور و حسین مفیدی بتهوون

مثل من بودن کیا تورو بلد
منی که میخوام تورو فقط اینا گرفتنت ازم
انگار بتهوون رو بگیری تو پیانوش رو ازش
شکوفه دراومد از درخت قلبم
هی عجب زمستون داغیه
فهمیدم دل خوش نکنم به رویش
به قول ونکوک غم همیشه باقیه
ساقیه حتما زیادی ریخته
که ما بد مست عشقمون بیریخته
غم حامله است خوشبختی عقیم
سلامتیت زدم باز به یاد قدیم
منی که دلم به زنگت بند بود
افتادی بدجوری از چشمم زود
اون قدیم بود که رفت اسمم روت
تکون بده دست بهم از دور
آن کس که تو را نقش کند او تنهاست
تنها نگذاردت میان سودا
در خانه تصویر تو یعنی دل تو
بر رویاند دو صد حریف زیبا را
میدونی غمت از خودت باوفاتره
از مرغ ناله خون حالم بدتره
سیگار کشیدن پای پنجره
برام عادته کار هر شبه 
این مستیا رو غمام تلمباره
قول داره بودکم نیاره 
بم میگفت که برو پاپ بخون
اجتماع جایی واسه رپ نداره
من ازون ادما نیستم که بوی بلوف میدن
تمومه سختیای این مسیرو جلوم دیدم
همون رفیقای عوضیت ک پوزشون رو دادی
امروز اهنگهای مارو دارن ولوم میدن
میخندم اونجا که یه روزی گریه کردم
میرقصم روی قاب عکس شکسته ات
میرم پس چون نداشتیم یه روز خوش
یه روزی رو مود لاو حالا رو مود فحش
منو از یافت آباد کجاهای تهرون میکشوندش
پروازو با من بود سقوط رو پیچوندش
تو مسیر قلبم ساب بود و حنجره میخوندش
حالا هر جایی میشینه میگه کاش با من میموندش
مجنون با شیرین فرهاد با لیلیاست
مگه میشه ۲ پیک با شاه دل بیاد
ما هیچی نیستیم و این لطف خداست
اما همین هیچی ارزوی خیلیاست
دیدم فرشته ی عذابم را جوابم انتخابم را دیدم
دیدم میان شعله رقصیدن میان گریه خندیدن را دیدم
ما هیچی نیستیم و این لطف خداست
اما همین هیچی آرزوی خیلیاست